Περί ποινικού…

Ο κύριος Konstantinos Kyranakis υποστηρίζει ότι η ψηφιακή διασταύρωση του ποινικού μητρώου αποτελεί εργαλείο διαφάνειας που προστατεύει τον κλάδο από τους «κακούς επαγγελματίες», αναβαθμίζοντας παράλληλα την ασφάλεια των επιβατών.

Λογίζεται, ωστόσο, αυτή η θέση ως εχθρική προς τον κλάδο;

Σε μια πρώτη ανάγνωση, ίσως όχι.

Και ίσως εδώ υπάρχει μια διάθεση ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού εναντίον του κλάδου που εναντιώνεται στα σχέδια διάλυσης του.

Εμβαθύνοντας, όμως, στην ουσία αυτών των θέσεων και στις συνέπειες που αυτές επιφέρουν, η απάντηση είναι ναι.

Τα αδικήματα που επιφέρουν την ανάκληση της άδειας είναι συγκεκριμένα: εγκλήματα κατά της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ηθικά και σεξουαλικά εγκλήματα, υποθέσεις ναρκωτικών και όπλων, οικονομικά εγκλήματα, οργανωμένο έγκλημα, παράνομη μεταφορά μεταναστών κ.ο.κ. Όλα αυτά τα αδικήματα περιλαμβάνονται στο Ποινικό Μητρώο Τύπου Α’.
Αντιθέτως, το Ποινικό Μητρώο Τύπου Β’ περιλαμβάνει σχεδόν όλες τις καταδίκες, ακόμη και ελαφρύτερες ή παλαιότερες που έχουν παραγραφεί.

Πού έγκειται, λοιπόν, η ένστασή μας;

Στο πλαίσιο της νέας ψηφιακής άδειας, το σύστημα πραγματοποιεί αυτεπάγγελτη αναζήτηση του ποινικού μητρώου. Με αυτόν τον τρόπο, παρακάμπτεται το Ποινικό Μητρώο Τύπου Α’ και εντάσσονται στη διαδικασία ελέγχου και τα δεδομένα του Τύπου Β’.

Με λίγα λόγια –και εδώ ακριβώς εντοπίζεται η διαφωνία μας– ένας άνθρωπος που απασχόλησε τις αρχές πριν από 15 χρόνια, αλλά έκτοτε διάγει έντιμο βίο, κινδυνεύει ξαφνικά να χάσει την εργασία του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ίδιο και την οικογένειά του.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αδήριτο:

Θέλουμε μια κοινωνία που θεμελιώνεται στον αποκλεισμό των μελών της ή μια κοινωνία που διαθέτει την αρετή της διάκρισης και της δεύτερης ευκαιρίας;